Yes! Inisvec!…….by Sedat Turan

Welcome! Xer hatin! Hosgeldiniz!

Archive for June, 2008

Donus yolu

Posted by inisvec on June 23, 2008

Bugun baska,

bugun huzun bir ayri

yol gorundu

yurek buruk

ozlemler ceksede beni silaya

kalmak ister bu yurek

daha acikca,

gideyim ya

bana koyacak olan

ahlardir bir zaman ardindan

agizdan cikacak olan

dusunurum

ya biraz daha

mucadele desem, sabir desem

ama anlatir bir yandan

bedenim

tukendim diye

o zaman soz veririm kendime

bir daha inatlasmamaya dogayla

ama an gecer

icimde bir taskinlik belirir yeniden

dayan der

iste o zaman

ne kadar dayanaksiz,

kuralsiz, rasgele yasadigimi anlarim

acirim kendime,

boyuma, posuma.

buyumedin derim,

kahrolurum.

Posted in kavgali | Leave a Comment »

Geldi akla

Posted by inisvec on June 5, 2008

Yuregim ses ver

Kalmisim bir basima, yok yalniz degilim ama

Tekillik islemis icime

Huzuru ararken kalmisim huzursuz

Kimsesiz degilim, etrafimda buyuklerim, dostlarim sirali ya

Benim aradigim bu degil

Cikmisim zorlu, uzun bi yola

Hedeflerim sirali

Yetmiyorum ama, bitiyorum

Parca parca kalmisim

Toplamak istesemde kendimi

Ikinci ele dusmus yuregim

Yenisi kadar olmaz

Sevmek istiyorum

Aglamak doyasiya

Herkes gibi hissetmek

Bazen sacmalamak

Ama dogasinda birakarak

Baskalasmisim bir kere

Baskalasmaktan korkarak

Siyrilmak istiyorum tum korkulardan

Yuregim korkak

Hazirim dese bile

Beynim bitkin

Ama hala ariyorum

Sevecegim insan evladini

Ancak Insan kalmissa sevgim

Yeter onada banada

Degilse olem bitsin

Yeter artik dayanamiyorum

Icimde bitmek bilmeyen savasma arzusu

Yine icimden gelen

Yoruldun cagrilarini dinler mi

Artik dinlese diyorum

Yetemiyorum cunku

Sarsintilar ve hayat

Istiyorum dunyanin en agir dertlerini

Altindan kalkip

Herkese guc verebilirim

Eger yeterince agirsa yuk

Neden ezilmislik guc vermedi de

An be an eksiltti

Ne kaldi simdi benden

Oy havar!

Oy nedir boyle kotu kader

Nasil kotudur dunya halleri

Ama yuh sana be yurek

Sen cekmedin

Cekenleri gordun de korktun

Hazirsin sandin en zoruna

Ama hic sabirli olamadin

Demek ki neymis?

Hayat yasamakla ogrenilirmis

Ne kaldi, dune kadar soylediklerinden geriye

Ne de yalanmis, simdi anladin

E ne olacak bundan sonra

Beyninde tecrubeye en kucuk yer yok mu

Arkana donup baktiginda hicbir sey kalmayacak mi

Yazik o zaman sana

Yasadigin hayat bosa

Yasadigin hayat bosa

Yurek

Bana bi soz ver

Bugunden sonra yasadigina anlam ver

Hayat senin

Eksilttin en guzel onlarca yilini

Yeter verdigin kurban

Yasamaktan korkmadan

Yasa hayatini…

Beni taniyor musun

Sen dost bildigim

Sen anam babam

Sen tanimadigim guzel yurek

Soyle, beni taniyor musun

Ben

Kendini bildiginden beri

Kimseye zarar vermemek icin didinen

Sessizligi bilgelik belleyen

Birgun herseyi anlayacagi

Ani sabirla bekleyen

Etrafinda yasanani hayattan sanmayan

Birgun herkes icin iyi olani

Konusacagi ani bekleyen

Bir zavalli yuregim.

Anam, babam , koylum

Ben

Kendini bildi bileli

Hep daha bariscil olani isteyen

Daha cocukken bir coklarinin yaptigi gibi

Taraf olmayi degil

Karsidakine hosgoru ile yaklasmanin

Baris olacagini belleyen

Evvelden bilgelik sandigi

Sonradan bencilce buldugu

Huylarindan vazgecen

Elinden geldigince karsi tarafi anlamaya calisan

Boylelikle dunyaya anlam katacagini dusunen

Bir acayip dusunce

Bir zaman geldi

Dunyam sehre yerlesince buyudu

Buyudu buyudu ya

Eskiden barisi arkadas kavgalari icin isteyen ben

Daha buyuk savaslarin

Daha buyuk barislari bekledigini gordum

Korktum

Yetermiydim ben bu kadarina?

Sinifimdaki turk arkadaslarim, hocalarim

Ben once sizleri dinlemistim

Sozu size vermistim aklimca

Sonra gordum ki soz hep sizde idi zaten

Sozun bana gelmesini bekledim durdum

Sonra bir yerde avuttum kendimi

Universitede dedim

Bekle dur

Yasitlarin, kizlarla, arabalarla vakit kaybediyorlar

Sen universiteyi hedefle, o gun yakin

Ve o gun geldiginde

Sozu sen alacaksin

Susmayacak, susanlara can vereceksin

Barisin sozcusu olacaksin

Ancak bu dindirebilir yuregimin sesini

Boylece hayatimdan 20 yil yedim

Ne olursa olsun

Bana yakisan erdemli olmakti

Universite arkadaslarim, yurtseverler, cemaatciler, solcular

Bilir misiniz beni

Kendime kisilik kazandirma ugrasina girdim ilkin

Erdemi sakli kisilik

Yine susmayi sectim

Konusanlarin bir cogu dibe vuruyordu zaten

Farkli insanlari tanimadan olmazdi,

Bende elimden geldigince tanimaya calistim

Soylenenlere anlam vermek

Tutarlilik aramak

….

Zamanla benim de konusmam gerekti

Ama hic tatmin etmedi agzimdan cikanlar

Once dogalligina biraktim

Olmadi, sacmaladigimi gordum

sonra bir karar verdim

bildigimden fazlasini konusmayacaktim

yillarim gecsede, sacmalamaktansa,

zaman zaman aktif olmaya calistiysamda

hic istedigim kadar ozgur olamadim

ne kadar istediysemde ozgur gibi davrandim

ozgur olamadim

yas oldu 24

olmadi dedim

eksigi kendimde aramadim

cunku bana kalsa ben elimden geleni yaptim

etrafimda azda olsa etki yaratabildim

ama yetmezdi bu

baska dunyalar, baska insanlar

avrupa dedim, stokholm…

Burasi The End

Burasi son durak

Burasi mezar tasi

Burasi Stokholm

Benim sehrim, adalar sehri

Demokrasi baskenti

Sarisinlar diyari

Deniz mavisi

Orman yesili

Milletler bahcesi

Stokholm benim sehrim olmaliydi

Benim baskentim

Sogugu cekilirdi,

Ne de olsa elden gelen yapilmisti

Savasmak gerekti

Baris bayraklari sallamak

Ancak cocuklar icin

Savas vermek gerekti

Oysa ben hala bekliyorum

Sonumu

Tukenisimi

Olumden beterini

Sakat kalmak gibi yani

Basimda sancilar

Biliyorum zayiftim, bittim

Gitme zamani mi dersin

Bir kere daha denemese mi

Insanlar!

Simdi taniyormusunuz beni

Itirafim iste

Ben benden fazlasi olamadim

Zorlamadimda kendimi

Anlamaya calistim

Simdi siz anlatin

Kimde kabahat

Varsa bir Tanri, ilk sorumlu o,

Eger benim fikrim sorulursa

Ben yine savasirim aklim yettigince

Bilmem sonum ne olur

Nasildir ogrenmek

Yillarim kitap ve kalemle harcandi

Neden!

Ogrenmek icin mi,

Ama neden sebepsiz geldi hersey,

Anlamsiz.

Nasildir ki hayat!

Dur bi bakayim ,

Kitapta varmi oyle birsey

Sayfa kac!

Nasil basliyordu!

Haykiris kadere,

Aglamak sevince uzuntuye

Yakaris tanriya

Anlamak hatayi, olani

Tukenis ya da

Teselli eldekiyle

Simdi daha acik degil mi

Once haykirdim bende

Derdimi, anladigimi

Sonra agladim caresizligime

Yakardimda dermani icin tanriya

Ancak anladim, hayat herkese aci

Tukenebilirdim

Ama ben teselli ettim kendimi

Sabirla bekledim

Zaman

Akip gitti

Dusundum dustum kaldim

Koptu icimde hersey,

Kurudu icimdeki tazelikler

Simdi kaldim ne yapacagini sasirmis

Onumde karanliklar

Ardim acilar yolu

Sagim da dostlar

Kendi derteri yeter onlara

Solumda aclar

Dunyaya savasmak icin dogdular

Bir diyardayim

Her karissini sevdigim

Bakinca enginliklerine

Burda olmek var

Dedigim

Icimdeki sizi nerde diner

Bu topraklarda mi

Belki Memleket ?

Yok yok

Bu korku

Bu kimsesizlik

Bu yalnizlik

Ana kucaginda diner

Aglarim once

Anam derim

Kactim diyar diyar senden

Sirf adaletten yoksun,

Mazluma ahdan baska verecegi olmayan

Su sonlu dunyada

Kendime bir yer bulmak icin

Ayrildim, kactim

Sonra;

Uyurum basimi yaslayip dizine

Daye ne tu

ez qurbane tebim.


Posted in kavgali | Leave a Comment »