Yaren, sen misin

hani o yalniz gecelerde ozlemini cektigim.

umut, sila, sen o musun

.

yok degilsin, nerden mi anladim?

bitmesini bile beklemedin

sen kaciyorsun oysa.

yetsin, artik.

………………………………………………………………..

Gunler geciyor, eksiliyorum an gectikce.

Merak ediyorum, ne kadar kaldi benden bana.

Hala beceriksizligime yaniyorum,

hayatin kiyisindan nasil da siyrilip kacinilmaz sona kosuyorum.

bahtiyar olmak vardi, yasayip yaslanmak vardi.

bense arkamdaki sonsuz bosluga baktikca

gelecegimden korkuyorum,

simdiyi ise zorunluluktan tadiyorum,

ama korkmuyorum, bitmeyecek kendimle

cebellesmem. ben kendim olmaya raziyim ya.

butun kabahat su acayip alemde.

baskalasmak gerek gibi gorunuyor,

evrime ters dusuyorum, biliyorum.

dogaya dur diyen ben,

onun dinamigine teslim olmak istesem bile

sansim yok.

gec, cok.